Rozdział 1 - "Hej Tini!"

ROZDZIAŁ #1

Ten rozdział dedykuję mojej BFF, dziękuję za wszystko. Jesteś najlepsza <3
A teraz życzę wszystkim miłej lekturki.

*Martina*

Obudziłam się dość wcześnie. Spojrzałam na zegarek. Była 7:15. Dzisiaj jest dzień przeprowadzki. Samolot do Buenos Aires mam o 10:00. Postanowiłam trochę się ogarnąć i ubrać. Wybrałam ten zestaw: 

Około 8:00 byłam gotowa. Zeszłam na dół gdzie zastałam Olgę robiącą śniadanie. -Dzień dobry. - powiedziałam do Olgi z uśmiecham. - Dzień dobry kruszynko.- opowiedziała gosposia.

*kilka godzin później*

Siedzę już parę godzin w samolocie. Pewnie niedługo wyląduję w Argentynie. Nie mogę się doczekać spotkania z moimi przyjaciółkami. Tak dawno się nie widziałyśmy. Z moich myśli wyrwał mnie głos Olgi. - Tini, weź już torebkę i się przygotuj, za 5 minut wylądujemy. Po tych słowach na mojej twarzy zagościł szeroki uśmiech. - Coraz bliżej spotkania z Mechi, Lodo i Cande. - pomyślałam. Kilka minut później samolot wylądował i stałam już na lotnisku. Razem z gosposią i moim bratem zamówiliśmy taksówkę, którą pojechaliśmy do naszego nowego domu. Gdy byliśmy już na miejscu dostrzegłam piękny żółty dom. Był naprawdę prześliczny i przytulny. W środku wyglądał równie pięknie.

Kilka chwil później byłam w swoim nowym pokoju i zaczęłam się rozpakowywać. Nie zajęło mi to wiele czasu. Gdy już prawie wszystko było gotowe postanowiłam napisać sms'a do Mechi.
Do Mechi:
Kochana jestem już na miejscu. Wpadnij do mnie z Lodo i Cande. Czekam na was, buziaczki :*

Od Mechi:

Hej Tini! Lodo i Cande są już ze mną, ale mam pytanie. Jak wyobrażasz sobie nasze spotkanie skoro nie podałaś adresu?

Do Mechi:

Haha :D Przepraszam, zapomniało mi się. :) Mieszkam na Stokrotkowej 5.

Od Mechi:

Moment! Stokrotowa!? Tini! Wiesz obok kogo mieszkasz ???

Do Mechi:

Nie. Skąd mam wiedzieć. Obok kogo?

Od Mechi: 

Poczekaj, za 5 minut będę u ciebie z Lodovicą i Candelarią. Wtedy ci powiem. Jak się dowiesz to padniesz z wrażenia. :)

Ciekawe o kim mówiła Mechi. Kto obok mnie mieszka? - myślałam na głos. Chwilę później usłyszałam dzwonek do drzwi. Pobiegłam najszybciej jak umiałam. Gdy je otworzyłam ujrzałam moje przyjaciółki. Wszystkie się przytuliłyśmy a następnie poszłyśmy do mojego pokoju. No to kto mieszka obok mnie? - zapytałam z wielkim zaciekawieniem. No więc... - zaczęła Mechi. - obok ciebie mieszka Jorge Blanco - dokończyła. Co?! - wykrzyczałam na cały głos. Muszę lecieć po autograf! - Poczekaj chwilę. - powiedziała Lodo, która zrobiła zamyśloną minę. Co się tak zamyśliłaś Lodo? - zapytałam. - Bo wiesz... twoje okno jest... - zaczęła jąkając się. No co jest z tym oknem?! - krzyknęłam pełna emocji. Po chwili odezwała się Cande. - Twoje okno jest na przeciwko okna Jorge. Masz widok na jego pokój. Na serio?! Nie mogę w to uwierzyć! To chyba najlepszy dzień mojego życia. - powiedziałam z szerokim uśmiechem. Tini... - zaczęła mówić Mechi. - Tak? - spytałam. - Mogę u ciebie zostać na noc? Bo wiesz z twojego okna jest wspaniały widok Jorge. - dokończyła Mercedes. Pogięło cię czy jak?! Mechi! Przecież nie będziemy go podglądać! Tak nie wypada! - wykrzyczałam. Po paru sekundach wszystkie cztery wybuchnęłyśmy śmiechem, a parę minut później uznałyśmy, że przełożymy to nocowanie na kiedy indziej, gdyż jutro rozpoczyna się nowy rok szkolny i każda z nas chce się odpowiednio przygotować. Później dziewczyny dokończyły ze mną rozpakowywanie się i około 20 poszły do swoich domów. Ja tym czasem zjadłam kolację i położyłam się spać. Chociaż było jeszcze wcześnie byłam bardzo zmęczona dzisiejszym dniem, ale kładąc się spać nie zapomniałam o moim pamiętniku. Jak co wieczór, napisałam w nim krótką notatkę. 
"Kochany pamiętniku. Dzisiaj przeprowadziłam się do Argentyny. Jestem taka szczęśliwa, że znów będę mogła widywać się z moimi przyjaciółkami. A w dodatku obok mnie mieszka mój idol. Teraz jestem pewna, że prędzej czy później go spotkam. <3 "

Następnie odłożyłam swój pamiętnik i poszłam spać.

_________________________________________________________________________________

Koniec rozdziału 1. Mam nadzieję

że się podobało i będziecie czytać

kolejne rozdziały. Jeśli przeczytaliście

tego posta, proszę, napiszcie komentarz. 

Każde słowo mnie motywuje i wiem, że

nie piszę tych rozdziałów sama dla siebie

i ktoś je czyta. 

TWÓJ KOMENTARZ - MÓJ UŚMIECH :D

2 komentarze = rozdział 2

Do zobaczenia!  

PS jeśli chcielibyście się ze mną skontaktować oto mój twitter: https://twitter.com/TiniAleksandra